Repressie is erger dan ooit

De Wit-Russische oppositie is monddood gemaakt. Haar leiders zitten in de gevangenis of zijn gevlucht naar het buitenland. Gisteren nog werd in Minsk een betoging van duizend jongeren uiteengedreven.


,,Helaas kunnen we elkaar niet ontmoeten in Wit-Rusland. Onze mensen zitten in de gevangenis of in het buitenland." Het is het antwoord via een mail van de Wit-Russische oppositiebeweging Charter'97 op het verzoek om een interview. Dan de Wit-Russische oppositiebeweging Europees Wit-Rusland: ,,U kunt coördinator Maksim Vinjarski ontmoeten." Drie dagen later: ,,Helaas, Vinjarski is gearresteerd en veroordeeld tot 15 dagen cel, maar u kunt Pavel Joechnevitsj ontmoeten."
De reacties zijn het gevolg van de jacht op de Wit-Russische oppositie. Die begon bijna zes maanden geleden op 19 december, de dag van de Wit-Russische presidentsverkiezingen. In een café in het centrum van de hoofdstad Minsk denkt Joechnevitsj (27), een activist van het eerste uur, er met huiver aan terug. ,,Wat toen is gebeurd, is vreselijk."

Dreun
Die dag kreeg de oppositie een dreun. President Alexander Loekasjenko, sinds 1994 aan de macht, won met bijna 80 procent van de stemmen. Een verkiezingszege bereikt met fraude, meenden de tegenstanders van Loekasjenko. Daarom togen ze op de avond van de uitslag naar het Oktoberplein, in het centrum van Minsk, om te protesteren tegen de uitslag. Het protest mondde uit in rellen tussen de oppositie en de politie. Zeshonderd oppositieleden, inclusief zeven presidentskandidaten, werden opgepakt.
In de dagen daarna volgde de ene arrestatie na de andere van mensen die hadden geprotesteerd. Onder hen Joechnevitsj. Hij zat tien dagen vast. Hij zegt het terwijl hij flauwtjes lacht naar het gebouw schuin achter hem: het hoofdkantoor van de KGB, de Wit-Russische geheime dienst.

Verloren
Zes maanden na de verkiezingen dwaalt de oppositie verloren rond. Een aantal opgepakte presidentskandidaten, waaronder Loekasjenko's grootste rivaal Andrej Sannikov, zijn veroordeeld tot celstraffen, die oplopen tot zes jaar wegens het organiseren van massaprotesten. De opgejaagde achterban, belangrijk voor het organiseren van acties, het maken van kranten en het bijhouden van websites, zit in de gevangenis of is gevlucht naar het buitenland.
De achterblijvers staan er alleen voor. ,,We missen symbolen. Een gezicht", zegt Igor Drako (37) in een koffiehuis in Minsk. Hij zat in het campagneteam van presidentskandidaat Alec Michalevitsj, die na te zijn vrijgelaten uit de gevangenis naar het buitenland is gevlucht. Joechnevitsj betreurt het gebrek aan daadkracht. Verder dan acties om posters van gevangen oppositieleden aan muren op te hangen komt hij niet. ,,We kunnen niet veel doen. We zijn met weinig."
Nooit zag de oppositie deze repressie aankomen. Juist richting de verkiezingen had Loekasjenko, die met harde hand Wit-Rusland leidt, onder druk van de Europese Unie de teugels laten vieren. De kandidaten konden zich met optredens op de televisie en interviews in kranten presenteren aan het volk. ,,Niemand had dit verwacht", zegt Drako. ,,Wij niet. De experts niet. We kregen juist meer vrijheid. Vroeger belandde weleens een oppositieleider in de gevangenis. Maar dan ging het om een of twee personen. Niet zeven tegelijkertijd."
De harde aanpak komt voort uit de lessen die Loekasjenko heeft geleerd van eerdere revoluties in Georgië en Oekraïne, meent de Wit-Russische politiek analist Andrej Ljachovitsj. ,,Loekasjenko heeft de rellen aangegrepen om toe te slaan. Hij heeft duidelijk willen maken dat in Wit-Rusland geen revolutie komt. Nu hangt de oppositie als een bokser in de touwen."

Wederopstanding?
Maar er liggen kansen voor een wederopstanding, vinden Drako en Joechnevitsj. Economisch staat Loekasjenko er momenteel zwak voor, menen de twee. Sinds de verkiezingen holt de staatsgeleide economie achteruit. Loekasjenko komt geld te kort, doordat hij voor de verkiezingen de ambtenarensalarissen verhoogde en door het gebrek aan exportinkomsten. De inflatie stijgt en vanwege de devaluatie van de Wit-Russische roebel in mei daalden de lonen in waarde. Uit onvrede hierover kwam het vorige maand in de Minsk Tractorfabriek, een staatsbedrijf, tot kleine protesten. Vorige week reden automobilisten toeterend door Minsk uit onvrede over de hogere benzineprijs. Een dag later kwam Loekasjenko met een verlaging. Joechnevitsj wil dat de gebroken oppositie aanhaakt bij de ontevreden burgers. ,,Loekasjenko is verantwoordelijk voor de economie. Hij heeft gezegd als een vader voor zijn land te zorgen. Nu voelen de mensen de crisis niet genoeg. Ze ontvangen nog salaris. Straks niet meer. In oktober willen we een groot sociaal protest houden."
Loekasjenko weet dat arbeiders als van de tractorfabriek een belangrijke steun vormen. Hij heeft geld nodig en hij is op zoek naar een lening. Begin juni zegden voormalige Sovjetlanden toe met een krediet van twee miljard euro te komen. Wit-Rusland heeft ook een noodlening aangevraagd bij het Internationaal Monetair Fonds.
De oppositie moet niet te lang wachten met protesteren, meent Ljachovitsj. Hij vindt oktober te ver weg. ,,De economische situatie kan snel veranderen. Als Loekasjenko een oplossing vindt, heeft de oppositie geen kans."

Dit artikel verscheen op 16 juni in De Standaard

Jonge Russische wetenschapper wurmt zich los

Al te graag wilde Rusland vorig jaar de Nobelpijs voor de Scheikunde opeisen. Maar dat viel niet mee. De prijs ging naar de wetenschappers Andre Geim en Konstantin Novoselov. Beiden geboren in Rusland, maar de eerste heeft zich tot Nederlander genaturaliseerd en de tweede heeft zowel een Russisch als een Brits paspoort. Het onderzoek waarmee zij de Nobelprijs wonnen, verrichtten zij in het buitenland. Zo viel er voor Rusland weinig te vieren. Al kregen Geim en Novoselov de felicitaties van premier Vladimir Poetin. Maar ze moeten er niet aan denken om terug te keren naar Rusland: geen faciliteiten, goede condities, bureaucratie en corruptie, zeiden ze.
Het moet de twee Russische leiders, Poetin en president Dmitri Medvedev, irriteren dat hun land niet schittert op het wetenschappelijke niveau. De Sovjet-Unie kon regelmatig juichen voor internationale successen en Nobelprijzen. Maar na de val van het Sovjetrijk belaalt Rusland amper succes op wetenschappelijk niveau. En dat terwijl Poetin Rusland graag ziet als een internationale grootmacht en Medvedev wetenschap en technologie als zijn kindje beschouwt.
Om het niveau van de Russische wetenschap omhoog te krikken kwam de Russische regering op het idee om beurzen toe te kennen aan veertig wetenschappers, waarvan twintig buitenlandse wetenschappers. Met voor elke beurs een bedrag van 3,3 miljoen euro. Te besteden in drie jaar. De enige Nederlander die de beurs vorig jaar kreeg toegewezen is Peter Sloot, hoogleraar computational science aan de Universiteit van Amsterdam. Hij opende afgelopen maand in Sint-Petersburg een laboratorium in het ITMO (Instituut voor informatietechnologie, mechanica en optica) voor zijn onderzoek. In een inspirerende omgeving. Met de Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg uit 1724 om de hoek en met het beeld van de Russische wetenschapper en dissident Andrej Sacharov, de vader van de Russische waterstofbom en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, bijna pal voor de voordeur.
Het doel van de beurs is Russische, jonge, wetenschappers in contact te brengen met het buitenland, zegt Sloot. ,,Om de isolatie van Rusissche wetenschappers te doorbreken en voor de ontwikkeling van jonge wetenschappers."
De oude generatie uit de tijd van de Sovjet-Unie, zittend in de gezaghebbende Russische Academie van Wetenschappen, maakt nog steeds de dienst uit. Jongeren krijgen niet de kans. Sloot: ,,De academie is heel rigide." Poetin en Medvedev willen haar invloed verminderen.
Russische geleerden van de Academie van Wetenschappen hadden tijdens de Sovjet-Unie geen contact met buitenlanders. Publicaties werden alleen in het Russisch geschreven en niet in het door de internationale wetenschap gebruikte Engels. Met de val van de Sovjet-Unie twintig jaar geleden gingen de grenzen open, maar obstakels bleven bestaan, legt promovendus Viktor Kasjirin (23)uit. Hij maakt sinds dit jaar deel uit van het team van Sloot. ,,Het is alsof je uit de gevangenis bent. Je hebt vrijheid, maar je weet niet wat je ermee moet doen. De oudere wetenschappers spreken geen Engels en weten niet hoe ze met het buitenland moeten samenwerken. Met behulp van Sloot leren wij denken als in de moderne wetenschap. We werken nu niet zoals onze voorvaderen tijdens de Sovjet-Unie."
Wel zijn de Russisch wetenschappers verlost van het verstikkende klimaat tijdens de Sovjet-Unie, merkt Kasjirin. ,,De wetenschap werd toen van bovenaf gecontroleerd. Onderzoekers werden gedwongen om zich bijvoorbeeld met ruimtevaart bezig te houden."
Een dag voor de opening van het laboratorium ontmoetten Sloot en de andere beloonde wetenschappers Medvedev. Punt van zorg is de Russische bureaucratie. Sloot en de anderen kaartten dit probleem aan bij de president. Russische wetenschappers moeten rapporten schrijven, waar inhoudelijk weinig in staat, weet Sloot. ,,Dit is tijdsverspilling. Die tijd kunnen ze beter gebruiken voor het schrijven van een Engelse publicatie.’’

Een andere Rus

Soms vergeet je hen. Zeker als je op straat om 11.00 uur 's ochtends twee dronken mannen moet ontwijken of als er weer eens iemand zijn roes ligt uit te slapen op de bank van de metro.
Deze Russen verbloemen het type Rus waar je niet oplet. Ze waren afgelopen weekend in groten getale gekomen naar het jazzfestival Oesadba Jazz in de tuinen van het landgoed Archangelskoje (met paleis), even buiten Moskou. Een festival waar drank meenemen verboden was, eigen eten en fris niet. De bezoekers waren tussen de 20 en 40 jaar. Westers gekleed. Op hun meegebrachte picknickkleed dronken ze rustig een biertje, te halen bij een kraampje, want de volgende dag moest gewerkt worden. Lurkten aan de waterpijp. Lazen een boek. Hadden verantwoord eten meegenomen. Dus cherrytomaten, druiven en perzikken. Al waren sommigen even langs de McDonald's gegaan, getuige de papieren zakken.
Ze konden muziek luisteren bij een van de vier podia. Met het paleis op de achtergrond of aan de oever van de rivier de Moskva. Ze konden liggen in een hangmat, hun kinderen konden voetballen of tekenen. Er was niet alleen sjasliek, maar ook sushi, muffins, sandwiches, appels en wit bier en cappuccino
Ze zagen op het hoofdveld, met uitzicht op het paleis, dj ZigZag met ontspannen loungemuziek de zondag aftrappen. Daarna was het de beurt aan de Amsterdam Klezmer Band (hier en hier voor een optreden) uit Nederland. Met in de hoofdrol zanger Alec Kopyt (hier en hier) uit het Oekraïense Odessa. De Nederlandse en Russische liedjes met folkloristische Oost-Europese invloeden deden het goed onder de Russen. De dansvloer was direct gevuld. De Amsterdam Klezmer Band kreeg opvolging van Los Devchatos, drie jonge Russische zangeressen (hier en hier). De Russische groep Bravo (hier en hier) bleek de publiekstrekker. Pas toen kwamen de meeste bezoekers van hun picknickkleed, begonnen te dansen en zongen elk lied ingetogen mee. Prachtig hoe de zachte Russische taal over het veld klonk. Hierna hielden sommige Russen het voor gezien of kozen ervoor op het gras te liggen om te luisteren naar Igor Boetman en zijn Big Band (hier en hier). Boetman is de bekendste Russische jazzmuzikant met een eigen club in Moskou. De Amerikaan Lucky Peterson (hier en hier) sloot de dag af.

Na afloop liep iedereen rustig naar huis. Een schitterend Russisch feest, zonder de traditionele kotspartijen, zwalkende mensen of in het grasveld liggende, dronken Russen.

'Het werkt hier niet zoals in Westerse landen'

Alsof het een rare vraag is. De drie Moskouse verkoopsters van een overdekte markt buiten het centrum van de Russische hoofdstad lachen de journalist uit. ,,Of onze aardappels duurder zijn geworden?", reageert de 41-jarige Goelzada Noviva (foto). ,,Natuurlijk. Vorig jaar kostte een kilo twintig roebel. Nu minstens twee keer zoveel", zegt ze serieus vanachter de opeengestappelde aardappels, wortels en kool.
Noviva weet waar het aan ligt. De verzengende hitte tijdens de Russische zomer van vorig jaar deed de aardappeloogst mislukken. ,,De Russische aardappels zijn daardoor te klein", vervolgt ze. ,,Nu importeren we duurdere aardappels uit Azerbeidzjan en Egypte."
De Rus ziet zijn boodschappenmand duurder worden. Harde cijfers bewijzen dat. Eind vorig jaar waren de prijzen over 2010 met 8,8 procent gestegen. Rosstat, het Russische Centraal Bureau voor de Statistiek, verwacht voor dit jaar een stijging van 6,4 procent.
Inflatie is een gevoelig punt onder de Russen en dat weet het Kremlin ook. Onrust over hogere voedselprijzen komt de Russische machthebbers niet goed uit Ze weten dat de parlements- en presidentsverkiezingen, in respectievelijk december en maart, eraan komen. Premier Vladimir Poetin grijpt daarom abrupt zelf in. Door de mislukte oogsten voerde hij vorig jaar een exportverbod op graan in. Afgelopen weekend kondigde Poetin aan het verbod per 1 juli op te heffen. Het had als doel om de binnenlandse prijzen laag te houden en de Russische voorraden op peil de houden. Een andere truc haalde Poetin deze winter uit met de benzineprijzen. De premier legde de binnenlandse prijzen vast, zodat ze niet meer konden stijgen. De Russische oliebedrijven verkochten vervolgens meer olie aan het buitenland, waar ze meer geld verdienden door de hogere olieprijs. De binnenlandse voorraden slonken. De pompstations kampten met een tekort en er ontstonden rijen wachtende auto's. Weer greep Poetin in: in mei geen olie-export en voortaan hogere uitvoerrechten op brandstof om te voorkomen dat olie het land uitstroomt. Poetin gaat ervan uit dat dit jaar de inflatie met maximaal 7,5 procent toeneemt.
De drie verkoopsters werken op een markt, zoals er zoveel zijn in Moskou en in de rest van Rusland. Elke sector, groente en fruit, melk, vlees en vis heeft zijn eigen ruimte. Elke potentiële klant wordt kort aangesproken. ,,Jongeman, wat wil je? Wortels, sinaasappels? Een ander: ,,Ik heb de lekkerste aardappels." De 32-jarige verkoopster Svetlana Afanasjeva prijst haar smetana (room), kaas en melk aan. Ze zijn tien procent duurder dan vorig jaar, zegt Afanasjeva, terwijl ze de voorraad smetana aanvult.
Ze heeft weinig vertrouwen in de Russische regering. Geïrriteerd zegt ze: ,,Hoe lang woon je in Moskou? Dan moet je toch zien dat de regering niets voor ons doet. de vrouw die met mij werkt is met pensioen. Ze ontvangt 100 euro per maand. Maar je moet niet denken dat haar pensioen meestijgt met de inflatie. Het werkt hier niet zoals in Westerse landen. We moeten het zelf doen." Ze heeft geen idee hoe de regering haar kan helpen. Irina Amsjarinskaja (45) heeft het antwoord klaar liggen. Ze heeft smetana bij Afanasjeva gekocht. Twee keer per week komt ze naar de markt. Anders wordt het te duur, zegt ze gelaten. ,,We moeten meer eigen producten hebben, dan daalt de prijs. Bij ons is de landbouwgrond leeg. De regering moet boeren helpen met efficiënte technologie en banken moeten lagere leningen afsluiten. Niet van die enorm hoge kredieten die ze nu aanbieden."
Ondanks de hogere prijzen ontbreekt het Afanasjeva niet aan klanten. De Russen weten de weg naar de markt nog altijd te vinden, ervaart ze. Droogjes zegt Afanasjeva: ,,Iedereen moet tenslotte eten."

'Stop pedofielen in een kamp'

President Dmitri Medvedev zei vandaag weinig opzienbarends tijdens een persconferentie tegenover achthonderd journalisten. Waar het wel en niet over ging, kun je hier lezen. De vragen, die je van te voren kon indienen en die hij niet allemaal beantwoordde, zijn hier te lezen.
Vorige week sprak Medvedev zich over pedofilie meer uit.

Ze houdt de vier mannen nauwlettend in de gaten. ,,Daar heb je hen weer", fluistert de 60-jarige Zoja en ze kijkt hen na. Met zijn vieren lopen de mannen voor de derde keer langs het hek van een gymnasium in Frjazino, een stad 25 kilometer ten noordoosten van de Russische hoofdstad Moskou. ,,Wat komen ze hier doen?", vervolgt Zoja. ,,Waarom lopen ze bij een school? Vreemd."
Zoja, ze wil haar achternaam niet geven, wacht op een bankje op haar 13-jarige kleindochter Alesija. Ouders staan aan het eind van de dag klaar om hun kinderen mee te nemen naar huis. Binnen de hekken van de school rennen meisjes in schooluniform over een grasveld. Vier jongens spelen een partij voetbal.
Vorig jaar pakte de politie een 33-jarige pedofiel op, die in Frjazino een 10-jarige meisje had misbruikt. Hij gaf Engels op verschillende scholen in en rond Moskou. Hij had ook toegeslagen in steden in de buurt van Frjazino. De man zit nu in een psychiatrische inrichting. Vier jaar geleden stond hij ook al voor de rechter wegens pedofilie en kwam hij vrij na een akkoord tussen verschillende partijen, meldden lokale media.
De pedofiliezaak zegt Zoja niets. Net zo min dat de Russische president Dmitri Medvedev deze week voorstelde om pedofielen chemisch te castrereren door middel van medicijnen die de werking van hormonen tegengaan. ,,De straffen voor pedofilie moeten zo zwaar mogelijk zijn", zei Medvedev. ,,De overheid moet alle mogelijke maatregelen gebruiken, en een liberale benadering in deze kwestie is onacceptabel." Hij stelde voor om alle maatregelen te bespreken, inclusief het chemisch castreren. Zoja ziet dat laatste zitten. ,,Pedofielen zijn ziek in hun hoofd. Ze weten niet wat ze wel en niet mogen doen. Dat kun je hen niet bijbrengen. Daarom is er maar een oplossing mogelijk."
Medvedev maakt zich zorgen om het lot van Russische kinderen. In zijn jaarlijkse toespraak afgelopen november benadrukte hij het belang om kinderen te beschermen. De ombudsman voor de rechten van het kind bracht vorig jaar cijfers over kindermisbruik in Rusland naar buiten. In totaal ging het om 9500 seksuele misdrijven.
In Rusland klinken al langer geluiden om pedofielen chemisch te castreren. Parlementslid Anton Beljakov van de pro-Kremlinpartij Rechtvaardig Rusland kwam twee jaar geleden met een pakket voorstellen om pedofielen aan te pakken. Chemische castratie zat daar ook bij. Zijn voorstellen vonden geen meerderheid in de Doema, het Russische parlement. ,,In landen als de Verenigde Staten is chemische castratie beoordeeld", zei toen Jelena Mizoelina, voorzitter van het Doemacomité voor familie, vrouwen en kinderen. ,,Collega's hebben ons verteld dat chemische castratie weinig effect heeft. Het maakt het verlangen naar seksueel contact niet minder."
Beljakov hoopt dat de uitspraken van Medvedev voor een doorbraak zorgen. Beljakov leidt tevens de Ons Project is Gezondheidbeweging. Op de website reageert hij op Medvedevs plannen. ,,De 'pedofilielobby' vertraagt mijn wetsvoorstel. Ik ben ervan overtuigd dat Medvedevs advies doorslaggevend is en dat de weerstand wordt gebroken."
De 70-jarige Vladimir Mironov staat bij het gymnasium in Frjazino te wachten op zijn kleinzoon, de 9-jarige Aleksej. Angst dat een pedofiel het op zijn kleinkind heeft voorzien, kent Mironov niet. ,,Ik ben meer bang voor de drukke weg hierachter. Ik neem Aleksej mee, zodat hij veilig kan oversteken." Hij is het eens met Mizoelina. ,,Castreren heeft geen zin. Het blijft bij die mensen in hun hoofd zitten." Mironov kiest voor een Sovjetoplossing. ,,Je moet pedofielen isoleren. Stop hen in een kamp."

Geen ontkomen aan

9 mei, Dag van de Overwinning op Nazi-Duitsland.



















Soldaten van de Grote Oorlog

De opofferingen van het Sovjetrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog:
Totaal aantal doden: 23,6 miljoen. (militaire slachtoffers: 10,7 miljoen, burgerslachtoffers: 11,9 miljoen, joodse slachtoffers: 1 miljoen).

Het bedrijf achter de posters.

Russische zoekmachine en FSB werken samen

Aleksej Navalny ontving een maand geleden een brief schrijft hij deze week op zijn blog. ,,Aan wie heb jij mijn nummer verteld?", viel in de brief te lezen. De schrijver meldt dat een journaliste hem vreemde vragen had gesteld en veel informatie over hem wist. Navalny kreeg daarna nog een paar van zulke brieven.
De briefschrijvers zijn donateurs van RosPil, een anti-corruptieproject van Navalny, een bekend voorvechter tegen corruptie en een van Ruslands bekendste bloggers. Via het betalingssysteem van de grootste zoekmachine in Rusland, Yandeks, schenken zij bedragen aan RosPil. Navalny concludeert dat Yandeks hun gegevens heeft doorgegeven aan de Russische geheime dienst FSB. De zoekmachine geeft toe dat dit is gebeurd, nadat het een verzoek daarover had gekregen van de FSB. Volgens de wet is dit mogelijk. De geheime dienst geeft geen commentaar. Zowel Yandeks als Navalny beweert dat de gegevens uiteindelijk zijn doorgespeeld aan een derde partij. Volgens Navalny gaat het om Nasji, de jongerenbeweging van het Kremlin. Een organisatie die vaker critici van de regering dwarszit. Het meisje, Joelija Dichtjar, dat zich voordeed als journaliste, is lid van Nasji, ontdekken bloggers. De beweging wijst op haar site alle betrokkenheid van de hand en noemt de bloggers ,,provocateurs".
Critici als Navalny kunnen terecht op internet, nagenoeg het laatste vrije medium in Rusland. De Russische televisie is in overheidshanden. De grote Russische kranten zijn Kremlingezind. De onafhankelijke dagbladen die er zijn, kennen een te kleine lezersgroep om invloed te hebben. Via de sociale netwerksite LiveJournal kunnen Russen als Navalny zich door middel van hun eigen blogs kritisch uitlaten over hun land. Door berichten van andere websites ontdekte de Russische president Dmitri Medvedev in april dat voor zijn komst naar het stadje Lytkarino, dertig kilometer buiten Moskou, alle hekken een laag verf hadden gekregen. Hij hekelde de plaatselijke autoriteiten voor het opknappen van steden voorafgaand aan een bezoek van een leider.
Maar de vrijheid op internet staat soms onder druk. Niet alleen nu blijkt dat Yandeks bereid is om informatie door te geven aan de geheime dienst. Een maand geleden vond een grote hackersaanval plaats op LiveJournal en de site van de oppositiekrant Novaja Gazeta. Hoofdredacteur Dmitri Moeratov van Novaja Gazeta twijfelt er niet aan dat het een poging was het podium voor andere meningen uit te schakelen. De FSB kwam eind april met het voorstel om sites als Gmail, Hotmail en Skype in de ban te doen. Zij zijn oncontroleerbaar en brengen de nationale veiligheid in gevaar was de redenering. Het Kremlin verwierp het voorstel.
Navalny toont zich niet teleurgesteld in Yandeks. De zoekmachine had gewaarschuwd dat ze gegevens kan doorgeven aan de geheime dienst. Navalny is wel teleurgesteld in Medvedev, die twittert en op LiveJournal een blog heeft. De Russische president heeft de strijd tegen corruptie hoog op zijn agenda staan en pleit voor de vrijheid op internet. ,,De houding ten opzichte van ons project geeft aan dat Medvedev niet vecht tegen corruptie, maar er alleen over praat", zei Navalny deze week tegen de Russische dienst van de BBC. ,,We zien juist een vreemd raakvlak tussen de politieke bewegingen, die het Kremlin heeft opgericht, de geheime dienst en waarschijnlijk de presidentiële administratie. Ik denk niet dat de FSB data stuurt naar een derde partij. Dit is duidelijk een politieke oekaze, die is uitgegeven door mensen uit de leiding van dit land."